تبليغاتX
مهردل - قرآن بخوانید و تدبر کنید

بسم الله الرحمن الرحیم

 

۲حدیث از حضرت علی (ع)

 

۱.سَبَبُ زَوالِ اليَسارِ مَنعُ المُحْتاجِ.
راندن نیازمند، علت از بین رفتن آسایش‌ است.
 

 

۲. وَ إِنَّهُ سَيَأْتِي عَلَيْكُمْ مِنْ بَعْدِي زَمَانٌ لَيْسَ فِيهِ شَيْ‏ءٌ أَخْفَى مِنَ الْحَقِّ، وَ لَا أَظْهَرَ مِنَ الْبَاطِلِ، وَ لَا أَكْثَرَ مِنَ الْكَذِبِ عَلَى اللَّهِ وَ رَسُولِهِ وَ لَيْسَ عِنْدَ أَهْلِ ذَلِكَ الزَّمَانِ سِلْعَةٌ أَبْوَرَ مِنَ الْكِتَابِ إِذَا تُلِيَ حَقَّ تِلَاوَتِهِ، وَ لَا أَنْفَقَ مِنْهُ إِذَا حُرِّفَ عَنْ مَوَاضِعِهِ وَ لَا فِي الْبِلَادِ شَيْ‏ءٌ أَنْكَرَ مِنَ الْمَعْرُوفِ، وَ لَا أَعْرَفَ مِنَ الْمُنْكَرِ فَقَدْ نَبَذَ الْكِتَابَ حَمَلَتُهُ، وَ تَنَاسَاهُ حَفَظَتُهُ: فَالْكِتَابُ يَوْمَئِذٍ وَ أَهْلُهُ طَرِيدَانِ مَنْفِيَّانِ، وَ صَاحِبَانِ مُصْطَحِبَانِ فِي طَرِيقٍ وَاحِدٍ لَا يُؤْوِيهِمَا مُؤْوٍ. فَالْكِتَابُ وَ أَهْلُهُ فِي ذَلِكَ الزَّمَانِ فِي النَّاسِ وَ لَيْسَا فِيهِمْ، وَ مَعَهُمْ وَ لَيْسَا مَعَهُمْ لِأَنَّ الضَّلَالَةَ لَا تُوَافِقُ الْهُدَى، وَ إِنِ اجْتَمَعَا. فَاجْتَمَعَ الْقَوْمُ عَلَى الْفُرْقَةِ، وَ افْتَرَقُوا عَلَى الْجَمَاعَةِ، كَأَنَّهُمْ أَئِمَّةُ الْكِتَابِ وَ لَيْسَ الْكِتَابُ إِمَامَهُمْ، فَلَمْ يَبْقَ عِنْدَهُمْ مِنْهُ إِلَّا اسْمُهُ، وَ لَا يَعْرِفُونَ إِلَّا خَطَّهُ وَ زَبْرَهُ. وَ مِنْ قَبْلُ مَا مَثَّلُوا بِالصَّالِحِينَ كُلَّ مُثْلَةٍ، وَ سَمَّوْا صِدْقَهُمْ عَلَى اللَّهِ فِرْيَةً، وَ جَعَلُوا فِي الْحَسَنَةِ عُقُوبَةَ السَّيِّئَةِ.

 

 

 

(آگاه باشيد) به زودى پس از من زمانى فرا خواهد رسيد كه چيزى پنهان‏تر از حق، آشكارتر از باطل، فراوان‏تر از دروغ به خدا و پيامبرش يافت نخواهد شد: نزد مردم آن زمان كالائى كسادتر از قرآن يافت نمى‏شود اگر آن را درست تلاوت و تفسير كنند، و كالائى پر خريدارتر از آن نخواهد بود هر گاه از معنى اصلى تحريف گردد (و طبق دلخواه افراد تفسير شود) و در شهرها چيزى ناشناخته‏تر از معروف (نيكها) و آشناتر از منكر، پيدا نخواهد شد.

 

حاملان قرآن آن را كنارى افكنده و حافظانش آنرا فراموش مى‏كنند...

 

در آن روز قرآن و پيروان مكتبش هر دو از ميان مردم رانده و تبعيد مى‏شوند، و هر دو همگام و مصاحب يك ديگر، و در يك جاده گام مى‏نهند و كسى پناهشان نمى‏دهد، قرآن و اهلش در آن روز بين مردمند اما ميان آنها نيستند،، با آن‏هايند ولى با آنها نيستند چه اين كه گمراهى با هدايت هماهنگ نشود گر چه كنار يكديگر قرار گيرند.

 

مردم در آن روز بر تفرقه و پراكندگى اتحاد كرده، و در اتحاد و يگانگى، پراكندگى دارند.

 

گويا اين مردم پيشوايان قرآنند و قرآن پيشواى آنان نيست (در اين هنگام) جز نامى از قرآن نزدشان باقى نماند و جز خطوط آن چيزى نشناسند، از دير زمان افراد صالح و نيكوكار را كيفر مى‏كردند، صدق و راستى آنان را افترا و دروغ بر خدا مى‏ناميدند و در برابر اعمال نيك كيفر گناه قرار مى‏دادند

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و سوم بهمن 1386ساعت 7:21  توسط ستاریان  |