مهردل

دیروز با دیدن هادی غفاری دل دل کردم که جلو برم یا نه دو تا عکس دورادورازش گرفتم بعد دل را زدم به دریا رفتم سلامی کردم ویادآوری خاطراتی از زمان انقلاب وبنی صدروخواهش ازایشان که عکسی بگیرم وایشان با گفتن یادش بخیر ... وبله بنی صدر ملعون... اجازه دادند ومن عکس گرفتم

این بهانه ای شدبرای یادآوری گذشته و باید بگویم:

خواستم به این وسیله یادی از حذف شدگان صحنه بکنم وتشکراززحماتی که برای استقرار جمهوری اسلامی کشیدند . همین

مادر برد کامپیوترم از صبح روز پنچ شنبه دچار مشکل شده  به محض درست شدن کامپیوتر در خدمتم

        آیا هم نسلان من ونسل های بعدی که در هزار توی آرزوهای خود به دنبال آرمان شهری فرهنگی ودینی بودند وآن را در سخنان وسیره امام خمینی می جستند وبا یک اشاره مرشد خود حاضر به گذر از میادین مین می گشتند اگر امروز در میادین مین منیت وریاست کپ کرده اند؛ مقصرند!!

         در مقوله فرهنگ سخن از چه باید گفت آنچه ازفرهنگ مانده ومی توان مدح کرد کجاست اگرحافظه تاریخی کسی یاری کنددر گذشته نه چندان دوراین ملت؛ انشقاق فرهنگی دردوقطب قابلیت ظهوروبروزمی یافت قطب دارندگان عرق مذهبی ودینی وملی و قطب بی مبالات پیرو مد ومدرنیسم

       لزوم یادآوری یک نکته برای کسانی که آن دوره را درک نکرده وپای داستان های راویان نه چندان منصف شاید به بیراهه رفته باشندضروری است وآن اینکه در گذشته دولتهابا ابزارهای قوی که در اختیار داشتند نسل جوان وپویای این ملت را به راهی که در غرب بیتل ها وهی پی هاوبریدگان از اجتماع رفته بودند می کشاندند واز این راه به منافع سرشاری که در آن سرمایه گذاری کرده بودند می رسیدند بحث فعلی بحث سیاسی نیست که آن را ازمنظر مناقشات سیاسی ببینیم

 این موضوع درپی دغدغه متولیان امور فرهنگی است که به جهت وجود دلبستگیها ومنافع اقتصادی بی تفاوت نسبت به عملکردشان  فقط منافع شخصی خودمی اندیشیدند و هم اکنون نیز می اندیشند در آن زمان احاد ملت باحضوردرمراکز مذهبی که به مساجد منحصر می شد به تقویت بنیه دینی خودهمتی وافر داشت به همین جهت دولت هابه دلیل پیش گفته وبه دلیل مسائل سیاسی خود را در مقبل این دسته از مردم عاجز می دیدند تلویزیون و رایو به عنوان پر مخاطب ترین وسائل ارتباط جمعی در نزد این گونه خانواده ها به جهت عمل به فتاوای علمامشمول تحریم بودسینما ومراکزتفریحی دیگر از جمله کازینوها و کاباره ها وتئاترهاوکلوپ های شبانه ومراکز قمار وبیلیاردوامثالهم که جای خود دارد حتی کیوسک روزنامه فروشی ها در سرهرچهارراهی به فروش مجلات مبتذل مشغول بودندوهر کسی برای خواندن خبری ناچار از دیدن صحنه ای از آنها بود!

به عنوان مثال فقط در خیابان لاله زار تهران که (بعدها با همان کارکرد لاله زارنوی آن نیز ساخته شد )نزدیک به پنجاه مرکزمثلا فرهنگی مشغول فساد و فعالیت بودند          

آیااین که هنرمندان ماازآرمانهای فرهنگی اعم از ملی ودینی فاصله گرفته اند وروز به روز به سمت گذشته خود می دوند مقصرند. من سالهاست به سینما با ترشرویی می نگرم زیرا از آن زمان که گیشه وفروش بر اساس ذائقه بیننده متداول شد بیشتر ازمتن و موضوع به دیدن چهره های بازیگران دعوت شدیم چیزی مرا ارضا نکرد وحتم دارم اگرممیزی نبود فیلمها به مراتب سطحی تر و مبتذل تر از پیش از انقلاب می شداما دلیل چیست وچه باید کرد

اینجا به سیاست می رسیم :

اکر مساجد به دلیل دخالت روحانیت در مسائل سیاسی وبدتر از آن به حمایت جناحی ازجناحهاآلوده نمی شد قهرا می توانست کارکرد قبلی خود را حفظ کند نمازهای جمعه وجماعت که با استقبال بی نظیر مردم در اوائل انقلاب روبروبود ومصداق واقعی سنگر بودن را به نمایش می گذاشت باجناحی شدن وامتزاج خطبه بافحاشی سیاسی( خطبه های یزدی امامی کاشانی جنتی خزعلی و...) به مخالفین به ملک طلق یک جناح تبدیل شد وواضح است که جانبداران اشخاص دیگری مورد هتاکی سخنران قرار گرفته بودند حاضر نبودند به جهت انجام فریضه به توهین ها وفریاد های گوشخراش امام جمعه گوش دهند وتاسف از اینکه توصیه به تقوای الهی که از سوی امام خمینی برآن تاکید شده بود لقلقه ی زبان گوینده خطابه شد واثری که نداشت هیچ جماعت کثیری را تاراند مساجد خالی شد ومنابر بی پا منبری .... وتا رسید به همین ماه مبارک رمضان گذشته آقایان فکر کردند تلویزیون با پخش فیلم های جذاب از جذابیت مسجدها کم کرده اند وتوصیه کردند یکساعت بعد از اذان به پخش این فیلمها مبادرت کنند تا جماعت از سخنان ایشان کما فی السابق مستفیض شوند!!!

حال به جایی رسیده ایم که می خواهیم به زور باطوم وزندان مردم را ارشاد کنیم!!آخر برادر من ابزارهای هدایت فرهنگی نظام؛ مردم را به این سو کشانده این باطوم را برسرآنها بزن نه برسرخلق الله !! صدا وسیما سینما رادیو کتاب ها مراکز فرهنگی فرهنگسراها چه به این ملت داده اند که اکنون متوقع بازدهی هستند کدام سئوال حق یا نا حقی را به زبان منطق پاسخ گفتند و نتیجه نگرفتند مگرباید پلیس چوابگوی کمبود مراکز فرهنگی ما باشد وجای آن راپر کند ....

راه حل چیست : باید در مراکز شهرها؛ شهرکی ساخت برای امور فرهنگی؛ تفرج وپرکردن اوقات فراغت با انواع خوراک فرهنگی ؛ ازهمه نوع وتحت کنترل آدمهایی که واقعا دغدغه کار فرهنگی دارند آنها را متصدی امور کرد نه کسانی را که به فکر جیب خود هستند. حتم بدانید عموم مردم از همه طبقات (چون در مرکز شهرها است) به آنجا رجوع خواهند کرد واز قبل درآمد حاصل از آن می توان ، مراکزی ساخت برای تولید محصولات ارزشی هم جهت با ارزشهای دینی وملی وساختاری بنیان نهاد  برای مقابله با غولهای بزرگ ووحشی هم چون هالیوود وبالیوود وامثالهم.

اما حیف وصد افسوس که خرید باطوم ارزانتر ازساخت چنین مجموعه هایی است واستخدام پلیس از استخدام عناصر فرهنگی دلسوز راحتتر!!!

خواندن اینجا نیز توصیه می شود

آدرس قبلی ماکه به گزارش بعضی از دوستان فیلتر شده http://www.mohredel.blogfa.com  بود کسانی که دسترسی دارند به آنجا مرجعه کنند